20/10/22

‘Wakker worden op zee; dat vind ik nog steeds het allermooiste’

Amsterdam IJmuiden Offshore Ports (AYOP) wil de diversiteit van werk in de offshore onder de aandacht brengen. Enerzijds om de branche meer bekendheid te geven en meer mensen naar de sector te trekken. Maar anderszijds ook om de medewerkers de erkenning te geven die ze verdienen.

We maken een eerste serie met 5 bedrijven.
Equans trapt af met een dubbelinterview, aan woord zijn:

Chris Schot (54) en Marcel de Haan (50) uit Den Helder.

  • Marcel heeft een achtergrond in de visserij en een opleiding tot stuurman-werktuigkundige. Eenmaal bij Equans volgde hij een opleiding industrieel onderhoud.
  • Chris heeft bij de marine gezeten en heeft daar de middelbare technische school (MTS) gedaan.

Ondertussen werken ze allebei al ruim vijftien jaar bij Equans, waarvan acht jaar als teamleider.

Ze werken 14 dagen achter elkaar vanaf een werkschip op de Noordzee om onderhoud te doen aan productieplatformen van TotalEnergies EP Nederland. Daarna zijn ze weer 14 dagen vrij.



Hoe ziet een werkdag voor jullie er uit?

Marcel: ,,Eenmaal aan boord gaat de wekker om vijf uur. Na het ontbijt staan we om 6 uur ’s ochtends klaar om van ons werkschip over te stappen naar het productieplatform dat die dag op de planning staat. We doen meestal zo’n twee platforms per dag.”

Chris: ,,Ons werk is om onderhoud uit te voeren aan deze platforms. We checken onder meer de motoren, alle hydrauliek, de luchtbehandelinginstallaties. We controleren de veiligheidsuitrusting en het heli-dek. Ieder platform heeft een hijskraan die wordt aangedreven door een dieselmotor; die checken we ook.”

Marcel: ,,Op basis van het onderhoudssysteem van TotalEnergies EP Nederland werken we alle puntjes voor die dag af en zorgen we dat alles weer netjes functioneert.”

Best technisch werk dus?

Marcel: ,,Dat klopt. De mannen uit mijn team hebben vaak een mbo 3 of 4-opleiding in de werktuigbouw of de elektrische hoek.”

Chris: ,,Toch is het niet alleen maar techniek. Eenmaal op het platform moeten wij als teamleiders ook de werkvergunningen regelen en de administratie doen, zoals klussen in het systeem afboeken. En, ook een belangrijke, je moet goed met mensen kunnen omgaan. Dat is denk ik één van de belangrijkste aspecten van dit werk. Je zit veertien dagen met elkaar opgescheept en met de een kun je nu eenmaal beter opschieten en werken dan met de ander. Daar moet je de gulden middenweg in zien te vinden.”

Wanneer is het einde van de werkdag?

Marcel: ,,Op een normale dag worden we rond zes uur ’s avonds opgehaald van het platform. Dan is het warm eten, nog wat kletsen met de jongens, bakkie koffie en redelijk op tijd naar bed. Als je vijf uur opstaat, moet je er rond negen uur toch wel weer in liggen.”

Jullie zijn allebei teamleider. Wat houdt dat in?

Marcel: ,,Nou, niet dat we vanaf een afstandje staan te vertellen hoe het moet, hoor. Wij zijn meewerkend leidinggevende. Dus wij hebben de verantwoordelijkheid voor de werkorders voor die dag, maar we werken ook gewoon mee in de uitvoering.”

In het bootseizoen zijn jullie telkens veertien dagen van huis. Hoe is dat?

Marcel: ,,Ik vind het heerlijk dat je ’s ochtends wakker wordt en al op je werk bent. Geen files, niet de auto in: je kijkt uit het raampje en je bent op zee. Dat vind ik nog steeds het allermooiste.”

Chris: ,,Het is een kwestie van een knop omzetten. Als ik over de drempel stap van het schip, ben ik weg. Thuis heb ik ook de afspraak dat ze me niet mogen bellen; alleen als er paniek is. Vroeger heb ik wel eens een 9 tot 5-baan gehad, maar daar kon ik niet aan wennen – die weekenden vond ik te kort.”

Ja, want in dit werk ben je na die veertien dagen ook weer veertien dagen vrij.

Marcel: ,,Dat is heerlijk. Echt een luxe. Die veertien dagen voelen als een soort lang weekend. Je gaat een beetje sporten, een klusje doen, vrienden zien, een keertje naar de tandarts of de kapper. Verder kook ik altijd als ik thuis ben en doe de boodschappen.”

Chris: ,,Het leuke is: na veertien dagen zonder je vrouw kom je verliefd weer thuis. Dan heb je haar gemist. En na veertien dagen denk je: hè lekker, ik ga weer naar zee.”

Op wat voor soort momenten vind je het werk het leukst?

Chris: ,,Leuk is misschien niet het goede woord, maar het mooie van dit werk is het toch als je een acute, grote storing op moet lossen. Als een platform uitvalt, gaan we er naar toe en proberen we zo snel mogelijk dat platform weer draaiende te krijgen. Als je dat dan voor elkaar hebt gekregen samen met je team, dan voelt dat wel bevredigend ja. Daar doe je het voor.”

Marcel: ,,Soms is het werk druk en chaotisch, maar als alles goed en veilig is afgerond, krijg je er ook veel waardering van de opdrachtgever voor terug. Dan heb je dat toch maar mooi klaar gespeeld met z’n allen.”

En dat zeezicht: verveelt dat nou nooit?

Chris: ,,De zonsopgang en de zonsondergang; dat blijft mooi. Ik maak altijd foto’s voor op Facebook en tag mijn collega’s, zodat het thuisfront ook ziet hoe we er bij zitten.”

Marcel: ,,Ja, jij maakt altijd mooie plaatjes.”

Chris: ,,Het is iedere dag een andere schilderij. De ene dag zijn er hoge golven, de andere dag is er geen rimpeltje op het water.”

Marcel: ,,Ook als ik thuis ben in Den Helder fiets ik altijd langs de dijk; even kijken hoe de zee erbij ligt.”

Chris: ,,Ja, het water, de vrijheid die daar vanuit gaat; dat blijft altijd trekken.”